Nieuwe wetenschap en spiritualiteit
Vroeger waren wetenschap en spiritualiteit verbonden. Echter door de toenemende macht van de kerk werd er een scheiding gemaakt; de spiritualiteit was het terrein van de kerk, de wetenschap hield zich bezig met de ratio.
Zo ontstond een mechanisch wereldbeeld wat van wetten aan elkaar hing. De wetenschap bedient zich van het rationeel analytisch denken en bepaalde vastgestelde vormen van experimenteel onderzoek. Ook in de medische wetenschap wordt het lichaam gezien als een machine en de oorzaken voor ziekten worden gezocht in mechanische en biochemische verstoringen.
Toch weten we dat emoties van invloed zijn op onze lichamelijke en geestelijke gezondheid. Dat aandacht helend werkt en dat er veel meer niveaus van gezondheid zijn dan alleen het mechanische stuk.
Ook in de natuurkunde bleek dat het mechanische model niet werkt, met name op het gebied van kleine deeltjes. Elektronen zijn dan weer een golfje en dan weer een deeltje, kunnen op 2 plaatsen tegelijk zijn en informatie te kunnen uitwisselen. Om het geheel te kunnen verklaren zijn tot 11 dimensies nodig.
Spiritualiteit combineert rationeel denken met ervaringsfeiten en met intuïtief weten. Het gebruik van intuïtie voegt aan de objectieve waarneming iets toe van een voor de zintuigen niet toegankelijke extra dimensies, een hogere en diepere werkelijkheden.
Het blijkt steeds meer dat de geldende wetenschappelijke paradigma’s niet meer altijd geldig zijn en vervangen moeten worden. Dit vergt moed om op een andere manier te gaan denken.
